Candida tong: oorzaken, klachten en behandeling

• Spruw is een candida-infectie van het mondslijmvlies en veroorzaakt witte plekjes in de mond.

• Spruw komt vooral voor bij baby's en gaat meestal vanzelf over.

• Goede hygiëne, zoals handen wassen en het dagelijks koken van flesjes, helpt verspreiding te voorkomen.

• Pijn kan verlicht worden met paracetamol of een mondgel met lidocaïne.

Spruw is een candida-infectie van het mondslijmvlies. Deze schimmelinfectie veroorzaakt witte plekjes in de mond, die soms pijnlijk kunnen zijn. Vooral bij baby's komt spruw vaak voor, maar ook volwassenen kunnen er last van krijgen. Het immuunsysteem is bij baby's nog in ontwikkeling, waardoor ze gevoeliger zijn voor deze infectie. Spruw is meestal onschuldig en gaat vaak vanzelf weer weg.

Spruw ontstaat door een overgroei van de candida-schimmel in de mond. Dit gebeurt meestal als de natuurlijke balans in de mond verstoord raakt, bijvoorbeeld bij verminderde weerstand of na het gebruik van antibiotica. Bij baby's is extra hygiëne erg belangrijk om verspreiding te voorkomen. Was altijd je handen voor elke voeding, kook flesjes en spenen elke dag 3 minuten, en gebruik na elke borstvoeding schone zoogcompressen. Zo geef je de schimmel minder kans om zich te verspreiden.

Wil je weten wat je nog meer kunt doen bij mondproblemen? Lees dan ook over herpes simplex keratitis, een andere infectie die klachten in en rond de mond kan veroorzaken.

Het meest opvallende symptoom van spruw zijn witte plekjes in de mond, vaak op de tong, het gehemelte of de binnenkant van de wangen. Soms zijn deze plekjes pijnlijk en kunnen ze een branderig gevoel geven. Behalve spruw kunnen pijn in de mond, wondjes, aften, kiespijn of ontstoken tandvlees ook voor klachten zorgen. Bij bijkomende klachten zoals een dikke wang met koorts is het belangrijk om direct de huisarts te bellen, omdat dit kan wijzen op een ernstigere infectie.

Heb je last van tandpijn of kiespijn, neem dan contact op met de tandarts. Blijf alert op andere symptomen; bij rillerig gevoel zonder koorts kun je meer lezen in het artikel rillerig zonder koorts.

Goede hygiëne is het belangrijkste bij spruw. Was altijd je handen voor elke voeding bij baby's met spruw om verspreiding van de schimmel te voorkomen. Gebruik na elke borstvoeding een schoon zoogcompres en kook flesjes en spenen dagelijks 3 minuten. Raak wondjes, blaasjes of aften in de mond niet aan met je handen of tong om irritatie en infectie te voorkomen.

• Eet voorzichtig en poets zachtjes om extra pijn te vermijden.

• Vermijd hete dranken, zure dranken, pittig eten en hard voedsel met scherpe randjes.

• Gebruik na elke voeding schone materialen bij baby's.

Wil je meer weten over andere veelvoorkomende infecties? Lees dan ook over hordeolum (strontje), een ooginfectie die met goede hygiëne ook vaak te voorkomen is.

Spruw gaat in de meeste gevallen vanzelf over en heeft geen speciale behandeling nodig. Heb je last van pijn? Dan kun je paracetamol gebruiken of een mondgel met lidocaïne aanbrengen voor verlichting. Bij een dikke wang met koorts is het belangrijk om direct de huisarts te bellen, omdat dit kan wijzen op een ernstigere ontsteking. Bij tandpijn of kiespijn is het verstandig om de tandarts te raadplegen voor de juiste behandeling.

Bij twijfel of aanhoudende klachten kan het verstandig zijn je situatie te laten beoordelen. Ook bij klachten als langdurige koorts lees je meer in het artikel koorts bij volwassenen: wat is normaal?. Via DoctorEve kun je zorgverleners vergelijken op wachttijd en locatie.

Hoe lang duurt spruw meestal?

Spruw gaat meestal binnen één tot twee weken vanzelf over. Bij baby's kan het soms iets langer duren. Houd goede hygiëne aan om het herstel te bevorderen.

Is spruw besmettelijk voor volwassenen?

Spruw is meestal niet besmettelijk voor gezonde volwassenen. Mensen met een verminderde weerstand kunnen wel sneller besmet raken.

Wat kan ik doen als de klachten niet vanzelf overgaan?

Als spruw na twee weken nog niet verdwenen is of je klachten verergeren, neem dan contact op met je huisarts. De arts kan beoordelen of verdere behandeling nodig is.